Παραμονή των Θεοφανείων στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Βεροίας

Την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου, παραμονή της εορτής των Θεοφανείων του Κυρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Βεροίας. Μετά τη Θεία Λειτουργία, τελέσθηκε η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:

«Εν γαρ τω ημών παραπτώματι γε­νόμενος άνθρωπος, την ημών κα­θαρ­σιν καθαίρεται εν τω Ιορ­δα­νη, ο μόνος καθαρός και ακήρα­τος».

Πριν από λίγες ημέρες εορτά­σα­με το μεγάλο και κοσμο­σωτή­ριο γεγονός της θείας ενανθρωπήσεως. Είδαμε τον Χρι­στο να γεννά­ται στο ταπεινό σπη­λαιο της Βηθλεέμ, να γίνεται αν­θρωπος, «ίνα Θεόν τον Αδάμ απερ­γάσηται», για να αποκατα­στήσει με την υπακοή του στο σχε­διο του Θεού τον άνθρωπο, που με την παρακοή του είχε απομακρυν­θεί από αυτόν.

Και σήμερα βλέπουμε τον Χριστό να έρχεται στον Ιορδάνη για να λα­βει το βάπτισμα, για να προετοι­μάσει με τη δική του βάπτιση τη δι­κη μας κάθαρση από την αμαρ­τία, για να αγιάσει με την «της υπερουσίου Τριάδος ενέργεια» το ύδωρ της βαπτίσεως, αυτό που θα καθαρίσει και εμάς από τις αμαρ­τίες μας.

Τον βλέπουμε να εισέρχεται στα ύδατα του Ιορδάνη για να καθα­ρι­σει με τη δική του καθαρότητα τους ρύπους της δικής μας αμαρ­τι­ας και να μας προετοιμάσει για να λάβουμε τη χάρη της Παναγίας Τριά­δος που εμ­φα­νίζεται κατά τη βάπτιση και φωτίζει τον κόσμο.

Η πορεία του Χριστού από τη φάτνη της Βηθλεέμ στα ρείθρα του Ιορδάνη και η βάπτισή του δεν είναι απλά γεγονότα χωρίς νόη­μα και συμ­βολισμό. Ο Χριστός μας δείχνει με τη δική του πορεία τον δρόμο που θα πρέπει να ακο­λουθήσουμε και εμείς, εάν θε­λουμε να ωφεληθούμε πνευ­μα­τι­­κα από τα γεγονότα που εορτά­σαμε αυτές τις ημέρες και εάν θέλουμε να οικειοποιηθούμε τη σωτηρία που μας προσφέρει μέσα από το σχέδιο της θείας οικονο­μι­ας που ετοίμασε για μας.

Και ποια είναι η πορεία αυτή που έκανε ο Χριστός και καλούμεθα να ακολουθήσουμε και εμείς;

Η αφετηρία της είναι, αδελφοί μου, η ταπείνωση. Ο Χριστός «ε­τα­­πείνωσεν εαυτόν μορφήν δού­λου λαβών», λέγει ο απόστολος Παύλος. Τα­πείνωσε τον εαυτό του κρύβοντας τη θεία του φύση κάτω από τη χοική, την ανθρώπινη φυ­ση, και ακόμη ταπείνωσε τον εαυτό του κλίνοντας την κεφαλή του και δεχόμενος να βαπτισθεί από το πλάσμα του, από τον τίμιο Πρόδρομο.

Η ταπείνωση, λοιπόν, είναι η αρ­χη και της δικής μας πορείας προς τη σωτηρία μας. Χωρίς αυτή δεν μπο­ρούμε να φθάσουμε στην κάθαρση του εαυ­του μας με το βάπτισμα, το οποίο είναι το δεύτερo βήμα της πο­ρείας μας προς τη σωτηρία, ούτε να δεχθούμε την κάθαρση που προσ­φέρει η Εκκλη­σία μας με τα ιερά μυστήριά της, και κυρίως με το μυστήριο της ιεράς Εξο­μο­λο­γη­σεως και τις αγιαστικές της πρα­ξεις. Χωρίς την ταπεί­νω­ση δεν μπο­ρούμε ακόμη να δεχθούμε τη χάρη που μεταδίδεται και διά της μεταλήψεως του Μεγάλου Αγια­σμού, τον οποίο τελούμε, αλλά ούτε και τον φωτισμό που προσ­φέρει η Εκκλησία μας, επικαλού­με­νη την επι­φοί­τη­ση του Πανα­γίου Πνεύματος, για τον καθα­για­σμο του ύδατος του Αγια­σμού.

Η φανέρωση της Αγίας Τριάδος στα ύδατα του Ιορδάνου με τον Θεό-Πατέρα να επιβεβαιώνει την ταυτότητα του Υιού και Λόγου του που βα­πτίζεται «εν δούλου μορ­φη», και το Πνεύμα το Άγιο να υπερίπταται «εν είδει περιστεράς», υποδηλώνει ότι το τρίτο βήμα της πνευματικής μας πορείας που ει­ναι η γνώση του Θεού, που είναι η μετοχή μας στο μυστήριο της Αγί­ας Τριάδος και η ορθή πίστη μας σε αυτό, επιτυγχάνεται μόνο μέσω της καθάρσεως της ψυχής μας, με­σω της νεκρώσεως του παλαιού αν­θρώπου διά της μετανοίας και της μετοχής μας στο λουτρό της παλιγ­γε­νεσίας, δηλαδή στο μυστή­ριο της ιεράς Εξομολογήσεως, το οποίο αποτελεί το δεύτερο και επαναλαμβανόμενο βάπτισμα στο οποίο μπο­ρούμε και πρέπει να με­τέχουμε για να καθαριζόμασθε από τους ρύπους και τις κη­λίδες της αμαρτίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ή συμπτωματικό ότι ο Χρι­στος μακαρίζει τους καθαρούς τη καρδία, τους καθαρούς από την αμαρτία, γιατί αυτοί θα αξιωθούν να δούν τον Θεό. Και αυτός ο μα­κα­­ρισμός δεν αναφέρεται μόνο στο μέλλον, όπου βεβαίως οι κα­θα­ροί τη καρδία θα δούν τον Θεό σε όλη τη δόξα του και σε όλο του το μεγαλείο, αλλά αναφέρεται και σε αυτήν τη ζωή, κατά την οποία όσοι φροντίζουν να καθαίρουν την ψυχή τους με τα μέσα που θέτει στη διάθεσή μας η Αγία μας Εκκλησία, αυτοί μπορούν να διακρίνουν κα­λυ­τερα και το θέλημα του Θεού και να το κατανοήσουν, αλλά και να αισθανθούν την παρουσία του Θεού στη ζωή τους.

Γι᾽ αυτό, αδελφοί μου, καθώς προ­­ετοιμαζόμασθε για να εορτά­σου­με αύριο τη μεγάλη δεσποτική εορτή των Θεοφανείων, καθώς προετοιμαζό­μα­σθε για να δούμε τον Χριστό να κλίνει ενώπιον του Προδρόμου τον αυχένα για τη δική μας σωτηρία και να ακού­σου­με τη φωνή του Θεού να μας πα­ρουσιάζει τον αγαπητό του Υιό, ας αποφασί­σουμε να ακολουθή­σου­με και εμείς τον δρόμο που μας υπέδειξε για τη δική μας σωτηρία. Ας κάνουμε με την ταπείνωσή μας το πρώτο βήμα για την κάθαρσή μας για να αξιωθούμε να γίνουμε μέτοχοι της χάριτος του Θεού και του αγιασμού που διά της παρου­σίας του μας προσφέρει.